Keratinize diş eti

Diğer adları: yapışık diş eti · keratinize doku

Kısa tanım

Diş eti kenarından hareketli mukozaya kadar uzanan, dayanıklı ve alttaki kemiğe sıkıca tutunan diş eti bölümüdür.

Ağız içi dokular hareketlilik ve yüzey yapısı bakımından ikiye ayrılır. Diş çevresindeki keratinize diş eti, yüzeyinde koruyucu bir tabaka taşır, açık pembe renktedir ve altındaki kemiğe sıkıca tutunur. Bunun ötesinde başlayan alveoler mukoza ise daha ince, daha koyu renkli ve hareketlidir. İki doku arasındaki sınıra mukogingival birleşim adı verilir.

Keratinize dokunun genişliği kişiden kişiye ve aynı ağızda bölgeden bölgeye değişir. Bu bandın dar olduğu bölgelerde dudak ve yanak hareketleri diş eti kenarına çekme kuvveti uygulayabilir; fırçalama sırasında da doku daha kolay zorlanabilir. Bu durum diş eti çekilmesinin ilerlemesine katkıda bulunabilir.

Yeterli keratinize doku bulunması, ağız hijyeninin rahat uygulanabilmesi açısından da önemlidir. Fırçalama sırasında rahatsızlık duyulan bölgelerde temizlik yetersiz kalabilir ve iltihap sürebilir. Aynı ilke implant çevresi için de tartışılmakta; keratinize doku genişliğinin implant çevresindeki dokuların bakımını kolaylaştırabileceği ifade edilmektedir.

Keratinize doku bandının artırılması gerektiğinde serbest diş eti grefti öncelikli seçeneklerdendir; kök örtülmesi de hedefleniyorsa bağ dokusu grefti değerlendirilir. Her dar bantlı bölge cerrahi gerektirmez; karar, iltihap durumu, çekilmenin ilerleyip ilerlemediği ve hastanın bakım rahatlığı birlikte değerlendirilerek muayene ile verilir.

Keratinize doku genişliği ile diş eti kalınlığı sıklıkla birbirinin yerine kullanılır; oysa iki ayrı ölçüdür. Genişlik, diş eti kenarından mukogingival birleşime kadar olan bandın boyunu tanımlar ve sınır belirlenerek ölçülür. Kalınlık ise dokunun derinliğini tanımlar; ince dokularda oluğa yerleştirilen sondanın gölgesi yüzeyden fark edilebilir. Geniş ancak ince bir doku bulunabileceği gibi dar ve kalın bir doku da bulunabilir; bu nedenle iki ölçü ayrı ayrı kaydedilir.

Hasta açısından bu başlığın pratik karşılığı, günlük bakımın belirli bölgelerde nasıl hissedildiğidir. Fırçalarken bir bölgede rahatsızlık duyulması ve bu nedenle o bölgenin farkında olmadan atlanması, bölgede tekrarlayan kanama, diş eti kenarının zamanla daha aşağıda görünmesi ya da soğuğa karşı yeni ortaya çıkan duyarlılık, değerlendirilmesi önerilen bulgulardır. Bu bulgular her zaman cerrahi bir yaklaşım gerektirmez; bakım biçiminin gözden geçirilmesi çoğu zaman ilk adımdır.