Osseointegrasyon

Osseointegrasyon, çene kemiğine yerleştirilen implantın yüzeyi ile kemik dokusunun doğrudan temas hâlinde birleşmesini tanımlar. Belirleyici nokta, implant ile kemik arasında bağ dokusu benzeri bir ara tabakanın oluşmamasıdır. Bu doğrudan bağlantı, implantın çiğneme kuvvetlerini kemiğe aktarabilmesinin temelidir.

Süreç, implantın yerleştirilmesiyle başlayan kemik iyileşmesinin bir parçasıdır. İlk dönemde implant, çevresindeki kemiğe mekanik olarak tutunur; ilerleyen haftalarda bu mekanik tutunmanın yerini yeni oluşan kemiğin sağladığı biyolojik bağlantı alır. Bu geçiş dönemi, implantın yüklenme zamanlamasının neden dikkatle planlandığını açıklar.

Osseointegrasyonun ne kadar süreceği kişiye ve bölgeye göre değişir; kemiğin yoğunluğu, greft uygulanıp uygulanmadığı, implantın konumu ve genel sağlık durumu bu süreyi etkiler. Genel olarak birkaç ay süren bir dönemden söz edilir; ancak baştan kesin bir süre verilemez ve zamanlama klinik ile radyolojik değerlendirmeye göre belirlenir.

Süreci olumsuz etkileyebileceği bildirilen etkenler arasında sigara kullanımı, kontrolsüz diyabet, iyileşme döneminde bölgeye erken kuvvet gelmesi ve bölgedeki iltihap sayılabilir. Kaynaşma tamamlandıktan sonra da implantın durumu çevresindeki doku sağlığına bağlıdır; bkz. peri-implant mukozitis.

Sık karıştırılan iki kavram burada ayrılır. Primer stabilite, implantın yerleştirildiği anda kemiğe mekanik olarak sıkışmasıyla ortaya çıkan başlangıç tutuculuğudur ve cerrahi sırasında ölçülebilir. Osseointegrasyon ise haftalar içinde yeni kemik oluşumuyla kurulan biyolojik bağlantıdır. Başlangıç tutuculuğunun yüksek bulunması kaynaşmanın tamamlandığı anlamına gelmez; ilk dönemde ölçülen değer yalnızca yerleştirme anındaki mekanik durumu yansıtır. İki kavram tedavi planında farklı kararlara dayanak oluşturur.

Kaynaşmanın değerlendirilmesi tek bir bulguya dayanmaz. Kontrolde bölgede rahatsızlık bulunmaması, implant çevresindeki dokunun görünümü, radyografide implant çevresinde ışık geçirgen bir alan görülmemesi ve implantın hareketsiz olması birlikte ele alınır. Üst yapı aşamasına geçilmeden önce bu değerlendirmenin yapılması, yükleme zamanlamasının vakaya göre belirlenmesini sağlar. Aşamaların sırası için bkz. implant tedavi süreci.