Alveolar kret

Alveolar kret, üst ve alt çenede dişlerin köklerini içinde barındıran kemik bölümüdür. Diş kökünün oturduğu yuvaya alveol adı verilir; bu yuvaların oluşturduğu kemik sırtı ise kret olarak adlandırılır. Alveolar kemiğin varlığı doğrudan dişlerin varlığına bağlıdır: diş çekildiğinde ya da kaybedildiğinde bu kemik bölgesi işlevsiz kalır.

Diş kaybının ardından alveolar krette hacim azalması görülebilir. Bu değişim genellikle ilk aylarda daha belirgindir ve hem kemiğin genişliğinde hem yüksekliğinde olabilir. Kret hacminin azalması, ilerleyen dönemde implant planlanacaksa mevcut kemiğin yeterli olup olmadığı sorusunu gündeme getirir. Bu nedenle diş çekimi sırasında soket koruma gibi yaklaşımlar değerlendirilebilir.

Kretin boyutları klinik muayene ile kabaca değerlendirilebilse de kesin ölçüm radyolojik görüntüleme gerektirir. Konik ışınlı bilgisayarlı tomografi ile kemiğin yüksekliği, genişliği ve komşu anatomik yapılarla ilişkisi üç boyutlu olarak incelenebilir. Elde edilen veriler, implantın konumu ve yönü ile ek bir kemik grefti işlemine gerek olup olmadığının belirlenmesinde kullanılır.

Alveolar kemik aynı zamanda periodontal sağlığın da bir parçasıdır. Periodontitis tablosunda iltihap destek dokulardan kemiğe ilerleyerek kret seviyesinde kayba yol açabilir. Bu nedenle kret yüksekliğinin korunması, hem diş eti sağlığının hem de ileride yapılabilecek tedavilerin ortak konusudur.

Muayenede kret önce görsel değerlendirme ve elle yapılan inceleme ile ele alınır: kemik sırtının bıçak sırtı biçiminde daralıp daralmadığı, dudak yönünde bir çöküntü bulunup bulunmadığı ve üzerini örten yumuşak dokunun kalınlığı not edilir. Bu bulgular yalnızca bir ön fikir verir; ölçülebilir veri radyolojik incelemeden gelir. İki değerlendirme birlikte, planlanan tedavinin mevcut kemikle yürütülüp yürütülemeyeceği sorusuna yanıt aranmasını sağlar.

Kret hacmi konusu tedavi planında iki ayrı anda gündeme gelir. Birincisi diş çekimi kararının verildiği andır; burada bölgenin ileride nasıl kullanılacağı düşünülerek çekim sonrası yaklaşım belirlenir. İkincisi ise dişsiz bir bölgeye tedavi planlanırken yapılan değerlendirmedir; mevcut hacmin yeterli bulunmadığı durumlarda greftleme seçenekleri konuşulur. Bu aşamanın ayrıntıları için bkz. implant öncesi kemik greftleme.