Anında yükleme

Klasik protokolde implant yerleştirilir ve üzerine protez uygulanmadan önce kemikle kaynaşması beklenir. Anında yüklemede ise implantın üzerine, yerleştirme işleminden sonraki kısa süre içinde bir protez takılır. Halk arasında bu yaklaşım için sıklıkla "aynı gün implant" ifadesi kullanılır.

Burada en sık yanlış anlaşılan nokta protezin türüdür: aynı seansta takılan protez geçici bir protezdir. Kalıcı protez, osseointegrasyon tamamlandıktan sonra ayrı bir aşamada hazırlanır ve uygulanır; bu dönem genellikle birkaç ay sürer. Geçici protez bu süre boyunca görünüm ve sınırlı işlev sağlamak üzere kullanılır. Bazı vakalarda geçici protez, iyileşme dönemini korumak amacıyla bilinçli olarak kapanış temasından çıkarılır.

Anında yükleme her vakada uygulanabilen bir yöntem değildir. Belirleyici koşul, implantın yerleştirildiği anda yeterli başlangıç tutuculuğu göstermesidir; bu, cerrahi sırasında yapılan ölçümlerle değerlendirilir. Kemiğin yoğunluğu, alveolar kretin hacmi, implantın konumu ve karşıt çenedeki kapanış ilişkileri de karara etki eder. Bu nedenle uygunluk, muayenede kesin olarak taahhüt edilemez; kararın bir bölümü ancak işlem sırasında netleşir.

Uygun olmayan durumlar da tanımlanmıştır: bölgede akut enfeksiyon bulunması, kontrolsüz diyabet, yoğun sigara kullanımı ve kontrol altına alınmamış periodontal hastalık bu tabloya örnektir. Tek diş eksikliğinde ölçütler, birden çok implantın birbirine bağlandığı vakalara göre daha katı kabul edilir. Yaklaşımın klasik protokolle karşılaştırması için bkz. anında yükleme ile klasik protokol farkı; sürecin bütünü için bkz. implant cerrahisi.

Bu başlık tedavi planında en başta değil, cerrahi planlama aşamasında gündeme gelir. Radyolojik değerlendirme ile kemik hacmi, implantın planlanan konumu ve karşıt çene ilişkisi incelendikten sonra, uygun bulunan vakalarda geçici protezin nasıl hazırlanacağı önceden konuşulur; ölçü alınması ya da dijital planlama işlemden önce yapılabilir. Son karar cerrahi sırasında elde edilen başlangıç tutuculuğuna göre verildiği için, klasik protokole dönülmesi olasılığı da planın parçası olarak baştan ele alınır. Aşamaların sırası için bkz. implant tedavi süreci.

Hasta açısından bu yaklaşım, iyileşme dönemini geçici bir protezle geçirmek anlamına gelir. Bu dönemde sert ve yapışkan gıdalardan kaçınılması, çiğnemenin bölgeye yüklenmeyecek biçimde yönlendirilmesi ve bölgenin temizliğine ilişkin önerilere uyulması istenir. Geçici protezde kırılma, gevşeme ya da bölgede artan rahatsızlık fark edildiğinde hekime başvurulması önerilir.