Gingivitis

Gingivitis, diş eti kenarında biriken bakteri plağına karşı gelişen iltihabi yanıttır. Belirtiler arasında diş etlerinde kızarıklık, hacim artışı, dokunulduğunda ya da fırçalarken kanama ve diş eti kenarının parlak görünmesi sayılabilir. Ağrı çoğu zaman belirgin değildir; bu nedenle tablo uzun süre fark edilmeden sürebilir.

Gingivitisi periodontitisten ayıran temel özellik, iltihabın diş eti dokusuyla sınırlı kalması ve destek kemik ile ataşman seviyesinde kayıp bulunmamasıdır. Bu ayrım klinik olarak sondalama ve gerektiğinde radyografi ile yapılır. Diş etinin şişmesi nedeniyle sondalama derinliği artmış görünebilir; bu duruma yalancı cep denir ve gerçek bir bağlantı kaybını göstermez.

Kritik nokta şudur: gingivitis, uygun ağız bakımı ve profesyonel temizlik ile geri döndürülebilen bir tablodur. Buna karşılık tedavi edilmediğinde bir bölüm vakada periodontitise ilerleyebilir; kaybedilen destek dokunun geri kazanılması ise beklenmez. Her gingivitis vakası periodontitise dönüşmez, ancak periodontitis vakalarının başlangıcında gingivitis bulunur.

İltihabın şiddeti yalnızca plak miktarına bağlı değildir. Sigara kullanımı, diyabet, hamilelik gibi hormonal dönemler, bazı ilaçlar ve genel sağlık durumu yanıtı etkileyebilir. Değerlendirme ve uygun yaklaşım muayene ile belirlenir.

Ayrımın dayandığı ölçüt tek bir bulgudur: gingivitiste dişi çevre dokulara bağlayan ataşman seviyesi korunmuştur, yani ölçülebilir bir bağlantı kaybı bulunmaz. Diş etinde kızarıklık, hacim artışı ve kanama görülse de tutunma seviyesi yerindedir; tablo bu nedenle geri döndürülebilir kabul edilir. İki tablonun bulgu bulgu karşılaştırması ve tedavi yaklaşımlarındaki farklar ayrı bir sayfada ele alınmıştır; bkz. gingivitis ile periodontitis farkı.

Hasta açısından en sık fark edilen bulgu, fırçalama ya da diş ipi kullanımı sırasında görülen kanamadır. Kanamanın olağan sayılması, tablonun uzun süre değerlendirilmeden kalmasına yol açabilir. Bakım biçimi gözden geçirildikten sonra birkaç hafta içinde azalmayan kanama, diş eti kenarında süregelen kızarıklık ya da ara yüz temizliği sırasında artan hassasiyet, değerlendirilmesi önerilen bulgular arasındadır; bkz. diş eti kanaması nedenleri.